Oynamak için dışarı çıktı.
Ve bir daha geri dönmedi.
- Daha önce evden kaçmış mıydı? - Hayır.
İmdat!
Hayır!
Dur!
ŞEYTANIN OTELİ
Her dört Norveçliden biri Paskalya zamanını dağlarda geçirir.
Dört kişi hala aranıyor. Toplam sekiz kişi kayıp.
Dün gece dört kişilik bir ailenin kayıp olduğu rapor edildi.
Kötü hava şartları aramaları zorlaştırıyor.
İki adam dağda kayboldu.
Dört kayakçının ölmüş olmasından endişe ediliyor.
31 yaşındaki iki kişi tırmanma gezisinden dönmedi.
Kızıl Haç ve Norveç Halk Yardım ekipleri aramalara yardım ediyor.
Dün öğle vakti bulunmuş olmaları bekleniyordu.
Kötü koşullar altında 50 kişi aramaları gerçekleştiriyor.
110 kayakçının kaybolduğu bildirildi.
Kayıp kişi için bu sabah arama başlatıldı.
İkiniz ne zamandır çıkıyorsunuz?
Çıkma hakkında bir fikrim yok.
- Ama birbirimizin içine düşüyoruz. - İçine mi?
Salak.
Yamaçlarda harika bir gün. Güneş gitti.
Ve kayakçılar gelmeye başladı. Bu yüzden uzun kuyruklara hazırlıklı olun.
- Bizim gittiğimiz yer değil. - Zaten perişan olurduk.
Bir tepeye çıkıp aşağı kaymak, sonra bira içmek.
Eirik sınırları zorlamayı sever.
Sürekli heyecan verici bir şeyler arıyor.
Sınırlarda yaşıyorsun ha!
- Harika olacak. - Şikayet eden yok.
Orayı görene kadar bekleyin. Seveceksiniz.
- Sence nasıl olacak Mikal? - Harika.
Kesinlikle. Harika.
Kapa çeneni.
- Beraber eve çıkacak mısınız? - Belki çıkarız.
Hayır, biz...
Peki ya sen, Morten Tobias? Seks hayatın nasıl?
Çok yoğun. Sevgilimle hep birlikte olacağımıza yemin ettik.
Ciddiyim. Her gün defalarca seks yapıyoruz.
En yakın arkadaşımla seks yapıyorum.
- Bu dağın ne özelliği var ki? - Arka tarafını görünce anlarsın.
- Öyle mi? - Evet. Haydi çıkalım.
Şu tepeciğin arkasında.
Beklesenize be!
- Çok yavaşsın. - Kes sesini.
- Neler oluyor Jannicke? - Nasıl yani?
Bağlanmaktan mı korkuyorsun?
Hayır, alakası yok.
Eirik!
- Birbirinize çok yakışıyorsunuz. - Biliyorum, ama ...
Ya bir gün birbirimizden sıkılırsak?
Yaşamadan bilemezsin.
- Bence konuşun. - İçimize düşmek için mi?
Ona acayip aşık olduğumu söyleyemiyorum.
- Aşık mısın? - Evet.
Evet, tamam mı? Aşığım!
- Geliyor musunuz? - Ha?
- Geliyor musunuz? - Evet, evet.
Hala gelmedik mi?
Harika.
Çok güzel.
- Hasiktir be. - İnanılmaz.
Morten Tobias?
Ne oldu?
O da ne?
Bence kırılmış olabilir.
Siktir!
Uzan, Morten Tobias.
Orada bir tişört olacaktı. Yırt onu.
Önemli değil. Ufak bir kırık.
Yerleştirmemiz gerek.
Sakin ol. Uzan.
Buraya gel. Elini altına koy.
- Dikkat et! - Özür dilerim.
Yavaşça kaldır.
Morten Tobias, nefes almaya devam et.
Biraz canın yanabilir. Üç deyince, tamam mı?
Hazır mısın?
Bir...
- Çekiyor mu? - Hayır.
Hiç çekmiyor.
Burada verici yoktur.
Şimdi ne yapacağız?
Arabaya mı götürsek?
Çok uzun sürer. Dinlenmesi gerek.
Şu aşağıdaki köyden yardım getirebilirim.
Bu daha uzun sürer.
Orada evler var!
İyi misin?
Siktir!
Siz tutun. Ben gidip bakayım.
Jannicke, bana bir değnek at.
- Al. - Sağ ol.
- Lanet olsun! - Özür dilerim.
Mikal, bize yardım eder misin?
Onu yatırıp bacağını yüksekte tutmamız gerek.
Burası iyi.
Sehpaya yatırın.
Dikkatli olun.
Bacağı için cebire bulmamız gerek.
Ingunn, ateş yak. Mikal, biraz alkol bul.
- Seni kim lider yaptı? - Daha iyi bir fikrin var mı?
Sakin olmaya çalış. Hemen döneceğim.
- Ağrı kesici bulan var mı? - Unuttum. Bekle.
- Teşekkürler. - Tanrı'm!
- Bu işe yarar mı? - Süper.
İlaç içip alkol alman ...
... muhtemelen harika hissettirir.
Üzgünüm.
Siktir.
Tanrı'm!
O ne be? Japon yapıştırıcısı mı?
Bulabildiğim tek şey bu. Ama işe yarar.
Siktir!
Nefes al.
- Şimdi ne yapacağız? - Bilmiyorum.
Araba çok uzakta.
Yarını bekleyeceğiz.
- Biz bekleriz, ya o bekler mi? - Evet. Şimdi iyi durumda.
İyi iş başardın.
- Sabaha kadar burada kalırız. - İyi fikir.
- O zaman ortalığa bir bakalım. - Evet, haydi!
Burada bekleyeceğim.
Eirik?
- Nereye gidiyor? - Manzaraya bakmaya.
Boş bir oda...
- Acaba yangın mı çıkmış? - Belki de bir katile lazım olmuştur.
Şuna bakın.
- Korkutucu. - Bence süper.
Aradığın bir şey mi var, Eirik?
Evet.
Bu.
Yapma şunu.
Bil bakalım ne gördüm? Boş bir oda.
- Çalıştırabilir misin? - Bir bakarım.
Bekliyoruz.
Son likör içtiğimde okulda son senemdi.
Bay Garholm'un fizik dersindeydim.
O zamanlar bacağım değil, kalbim kırıktı.
Bana Uranüs hakkında bir soru sormuştu.
Ben de "Ne bileyim, anüsünü hiç görmedim" demiştim.
Sonra sıra arkadaşımın kalem kutusuna kusmuştum.
- Gerçekten mi? - Hayır.
- Uydurdun yani? - Evet.
Çok salaksın.
Ben gidip bakayım.
- Ne olmuş? - Rüzgardan kapı açılmış.
Hasiktir.
- Vay be. - Ödüm koptu.
Aferin, Eirik!
Gidip etrafa bakalım.
Fazla yaramazlık yapmayın.
Mikal? Ingunn?
- Hadi oradan. - Bu gerçekti.
Kahramanım benim.
Sen teşekkür etmeyecek misin, tembel teneke?
Tabi, tabi. Kapa çeneni.
- Güzel müzik koymuşsun. - Ben mi?
Müzik işine ben bakmıyorum. O koydu.
- Kokuyu aldın mı? - Yanık kokuyor.
Bence bu taraftan geliyor.
Şuna bak!
Vay be.
Yangın muhtemelen burada çıkmıştır.
Belki yatakta sigara içiyordu.
Uyanıp paniğe kapıldı. Alevler her yeri kaplamıştı.
Kapıya gidemedi.
Pencere de açılmıyordu, yani kırması gerekiyordu ve...
Ve... Tabi ya, balta!
Birisi kapıyı kırdı ve yangını söndürdü.
Belki öyledir.
Ama bu ne zaman oldu? Neden onarmadılar?
Mikal? Kes şunu.
Aptal herif! İntikamımı alacağım.
Cereyan yaptı.
Burada olmamız bira içip, kayak yapmaktan daha iyi.
Arabada söylediğin şey...
Eve çıkmamız. Endişelenme.
- Laf olsun diye... - Ciddiyim.
Muhtemelen birbirimizden sıkılırız.
Eirik, sana kar kokteyli hazırladım.
Jannicke, hayatım, Alaycı Sarı mı, Pembe Cennet mi?
- Cennet'i istiyorum. - Evet, bebek!
Bir de bu harika şeyi bulduk.
35 yıllık bir konyak şişesi. Sonunu hastamıza veriyorum.
Sağ ol, Mikal. Harika bir arkadaşsın.
Harika Mikal!
Burada yangınla ilgili bir şey yok.
Kayıtlarda yangınla ilgili bir şey yok.
Ziyaretçi defterine böyle bir şey yazmazlar.
"Kaldığım süre boyunca çok eğlendim."
"Ama yatağımın yanıp gözlerimin kör olması pek iyi olmadı."
Lanet turistler!
Bekle, bir şey daha var.
"Umudunu yitirme. Oğlunu bulacağını biliyoruz."
Birisi mi kaybolmuş?
Bu son yazı.
Bu kadar.
1975'ten beri kimse bir şey yazmamış.
Yetmişler rüya gibiymiş.
Fotoğraf mı? Ben de bakayım.
- Hayır. - Hadi be, versene bakayım.
Ver şu koduğumun resmini.
Versene Eirik.
Güzel yakaladın.
- Yetmişler harbiden rüya gibiymiş. - Ben de bakayım.
Rüya gibi mi? Çocuk amma çirkinmiş.
- Senden çirkin değil, Mikal. - O çirkin değil.
- Bacağıma dikkat et. - Pekala.
- Ama çirkin değil. - Değil, Mikal yakışıklı bir delikanlı.
Kopardığınız yaygara neydi?
- Yaygara mı? - Mahzendeki.
- Sadece tatlı ve masum çocuklarız. - Tatlı mı?
Tanrı'm!
- İyi geceler. - - İyi geceler, canım.
- İyi geceler, canım. - İyi geceler, Mikal!
- İyi geceler, Tobias Amca. - Tobias Amca mı?
- Önden buyurun, madam - Oui oui, Monsieur Mikal.
Burası biraz soğuk.
Ben seni ısıtırım.
Biraz sabret.
Sabret. Biraz zaman geçsin, tamam mı?
Sorun ne? Çok mu soğuk?
O da var. Ama ilk kez beraberiz.
Ben de sanmıştım ki...
- Kızdın mı? - Hayır.
Kafam karıştı. Ne istediğini bilmiyorum.
Ne istediğimi mi? Senden hoşlanıyorum. Biliyorsun, değil mi?
Benimle oynuyorsun.
Gösterip vermiyorsun.
Belki seni daha iyi tanımaya çalışıyordum.
Ama şimdi yeterince tanıdım.
- Yapıyorum ya! - Hadi.
Siktir.
- Baksana. - Aletine bakmak istemiyorum.
- Baksana, Jannicke. - O da bakmak istemiyor.
- Çişini yap ve sesini kes, tamam mı? - Baksana, Jannicke.
Kim var orada?
Mikal?
- Selam. - Selam.
- Tek başına götürebilir misin? - Tabi.
Birisini beklemiyorsan sana eşlik edebilir miyim?
Sana bir kova bulayım.
Sen varsın ya.
Uyku tutmadı mı?
Onun ne istediğini bilmiyorum.
Hazır hissediyor, ama hemen sonra ...
Aniden kendisini ...
Belki de gergindir.
Ama neden? İlk kez birisiyle beraber oluyor değil ya.
Öyle mi?
Yani bu onun için ilk kez...
Senin için çıldırıyor. Bunu biliyorum.
Ne salağım.
Senin için çıldırıyor.
Bazen biz kızlar biraz zamana ihtiyaç duyarız.
Ingunn?
Çok üzgünüm. Ben sadece ...
Sana kahvaltı hazırladım.
İyi.
Buraya bırakıyorum.
- Şimdi gitmek istediğinden emin misin? - Gitmem gerek.
Evet.
- Selam. Ingunn'la aranız düzeldi mi? - Bilmiyorum.
Pek konuşmadı.
Selam.
- Kendine dikkat et. - Endişelenme.
Birkaç saat içinde buradan gideceğiz.
Ondan sonra ikimiz vadideki bir otelde dinleneceğiz.
Sadece dinlenecek miyiz?
Morten Tobias uyandı.
- İyi şanslar, Eirik. - Teşekkürler.
- Sözünü unutma. - Sen de öyle.
Hoşça kal.
Günaydın. Nasıl hissediyorsun?
Süper.
Bir tane daha.
- Taksi çağırdınız mı? - Eirik bir tane bulmaya gitti.
Geri geldiğinde beni uyandır.
- Hiç bir şey söylemedi mi? - Hayır. Kapıyı bile açmadı.
Belki gidip onunla konuşsam iyi olur.
Jeneratör. Gidip bakalım.
Ingunn!
Kimse yok mu?
Jannicke?
Çalıştırmasına yardım etmiştin.
Evet ama tamir eden kişi Eirik'ti.
Burasındaki bir şeyleri kurcalamıştı.
Buradan benzin koyabiliriz.
Nereye gittiler?
Çok fazla yok.
Tanrı'm!
- Bunlar da ne? - Kayıp eşya odasına benziyor.
- Şuna bak. - Çok güzel.
Burada biri mi yaşıyormuş?
Şu kulübelere giren manyağı duymuş muydun?
Kulübelere girip döşemelerine sıçıyormuş.
Belki bu da öyle biridir.
Mikal.
Bu o resimdeki aile.
AYNI TRAJEDİ TEKRAR YAŞANDI
Bak.
ŞEYTANIN OTELİ
Eğer burası otuz yıldan fazla kapalı kaldıysa ...
Buna ne diyorsun?
Ve şu raflardaki her şeye.
Ve bunlara. Bunlar otuz yıllık değil.
Buradan çıkalım.
Hay ananı...
Merhaba?
Ingunn?
Canım?
Mikal sana kahvaltı hazırladı.
Morten Tobias?
Seninle konuşmak için yanıp tutuşuyor.
Dün gece olanlar...
Morten?
Yardım et de kalkayım.
- Tanrı'm, beni korkuttun. - Uyandığımda tanıdık bir yüze rastlayamadım.
Yemek yoktu. Bir konserveye savaş ilan ettim ve yenildim.
- Ne oldu? - Ingunn.
Ne oldu?
Ne olmuş böyle?
Burada yapayalnızız. İnsanlardan kilometrelerce uzaktayız.
Ne oldu?
Buradan gitmemiz gerek.
Bu taraftan!
Bekle!
Hadi!
Bekle.
- Neler oluyor? - Mahzende yaşayan biri var.
- Bir sürü şey toplamış. - Nasıl şeyler?
İnsanların bırakıp gitmeyeceği şeyler.
- Şimdi ne yapacağız? - Bekleyeceğiz.
- Bizi yakalasın diye mi? - Eirik yardım getirsin diye!
Mikal, kımıldamadan durur musun?
- Bunu duymaz. - Ama ben duyuyorum.
- Mikal, lütfen. - Kes sesini!
- Seni görebilir! - Otursana, aptal.
Eirik nerede?
Burada böylece oturamayız.
Ya Ingunn'ın yardıma ihtiyacı varsa?
Tanrı'm! Aptal!
- Ne diyorsun? - Kız paramparça olmuş!
Ne dedin sen?
Sakin ol!
Tamam mı?
Gidip onu bulacağım.
Mikal, sence hala yaşıyor mu?
Hepsi benim hatam. Onu yalnız bırakmamalıydım.
Bekle.
Ingunn?
Siktir!
- Bir şey duyabiliyor musun? - Hayır.
Kapıyı aç. Beni içeri al!
Hadi!
Neler oluyor?
Kimseyi gördün mü?
Bu işe yaramaz.
Neler olduğunu anlat!
Ne oluyor?
O neydi öyle?
Bu kapıyı kolayca kırabilir.
Buradan kaçmamız gerek. Kayarak gideriz.
Peki ya bacağım ne olacak?
Biz kaçarız, Jannicke. Bu herif zaten mahvolmuş.
- Başka bir yol olmalı. - Ne?
Adam hayvan gibi, baltası da kocaman!
- Jannicke... - Başka bir odaya saklanabiliriz.
- Devam et. - Eğer gidersen biz de kurtulamayız!
Zaten kurtulamayacağız.
Mikal!
Kurtulacağız.
Jannicke...
Ölmek istemiyorum!
Ölmeyeceksin.
- Seni burada bırakacağım. - Hayır!
- Hemen döneceğim! - Hayır!
Morten, bana bak.
İyi olacaksın. Her şey yoluna girecek.
Al. Bunu oku. Bütün etiketi ezberle, tamam mı?
Jannicke.
Sana söylemek istediğim bir şey var.
Ben...
Biliyorum, Morten.
Anasını...
Çok iyi.
Siktir!
Morten, benim!
- Dolu mu? - Evet. Bir de kızak ve kayak buldum.
- Gidelim! - Bizi yakalayacak.
- Tüfeğimiz var! - Ama tek mermisi var!
Ya ıskalarsak? Daha önce hiç tüfek kullandın mı?
Ne yapmamız gerektiğini biliyorum.
Buraya gelmesini sağlayıp onu içeri kilitleriz.
- Başka çıkış yok mu? - Sanmıyorum.
Hadi!
Hazır mısın?
Ne yapıyorsun?
Geri gelirse fenerini yak.
Eirik!
- Neler oluyor? - Gitmemiz gerek!
- Neredeyim ben? - Buradan çıkmamız gerek.
Anahtarlarını buldum.
Gitmemiz gerek!
Şimdi gitmemiz gerek!
Hiç kıpırdamadan yat.
Sakın kımıldama.
Vur şunu!
İşe yaradı. İşe yaradı!
- Hadi! Gidelim! - Eirik içeride.
- Eirik mi?
- Onu bırakamam. - Eirik mi?
Ne yani? Neden...
Tamam...
Şimdi ne yapacağız?
- Jannicke, şimdi ne yapacağız? - Piçi buraya çekip vuracağız.
Tamam.
Tüfeği bana ver. Ben vuracağım.
Tamam mı?
Ben vuracağım.
Hayır!
Jannicke...
Jannicke!
Bekle.
Kımıldama.
Jannicke, git buradan.
Git, Jannicke. Git.
Git, Jannicke.
Sakın kımıldama, tamam mı?
Hareket etme. Ciddiyim.
Beynini dağıtırım! Kımıldama!
Siktir!
Hayır!